Bilgibilimsel ikicilik. İnsan zihninin nesnel dünyayı ancak özne-nesne ikilisinde, öznenin düşünme ve algılamasını mümkün kılan araçlar yoluyla bilebileceğini; bu yüzden gerçekliğin bilgisinin doğrudan, aracısız elde edilmesinin mümkün olmadığını ileri süren görüş. bkz. sezgi, sezgicilik.