Bireylerin şimdiki tüketimi gelecekteki tüketime tercih ettiklerini; faizin de, onlara bugünkü tüketim imkanlarını geleceğe erteletmenin bedeli olduğunu öne süren görüş. Buna göre A ülkesinin B’ye göre daha yüksek bir zaman tercihi, dolayısıyla daha düşük bir tasarruf eğilimi varsa, A ülkesinde B’ye göre faizler daha yüksek olacak, bu nedenle gelişmekte olan ülkeler, yerli sermayeyi içerde tutmak ve yabancı sermayeyi ülkeye çekmek için faizleri yükseltecektir. (Frank A. Fetter)

İngilizcesi:
time preference theory of interest